Woensdag, axenkring...
deze keer een speciale axenkring.
Ik had verteld dat ik voor één keer huisdieren had:
3 kleine kuikentjes.
Wanneer breng je die mee naar de las was de eerste vraag?
Vandaag dus.
Ondertussen zochten we ook welke gedragen
van de axendieren we konden herkennen bij onszelf en bij de kuikentjes.
We genoten als een echte poes om die zachte donsveertjes te aaien.
We hielpen de bak verversen, dus waren we een bever.
Dat ene kuikentje gedroeg zich letterlijk als een havik,
want het pikte zomaar op het andere kuiken.
Wij gaven ook complimenten aan elkaar
over hoe goed en voorzichtig we wel waren met de kuikens,
zoals een echte wasbeer dus.
Enkele kleuters lieten hun beurt niet afnemen door een ander,
en konden dat beleefd zeggen.
goed zo, net als een steenbok.
Nina en Nel waren natuurlijk zo trots als een pauw,
want ze toonden echt wel heel graag hun kuikentjes aan ons.
We waren allemaal kameel,
want we durfden uitleg vragen,
en leefden ook heel goed de vooraf gemaakte afspraken na.
Terwijl het ene groepje bij de kuikens was,
kleurden de anderen
een mandala over ofwel een lammetje ofwel een kuikentje.
Eén kleuter zei:
" Hohhhh, ik voel me al helemaal rustig worden door die mandala"
Zalig toch!
